Kopiec Powstania Warszawskiego i jego początki

Jak ważna z punktu widzenia każdego Warszawiaka, ale przede wszystkim Polaka jest pamięć o wydarzeniach związanych z Powstaniem Warszawskim wszyscy wiemy i każdy zdaje sobie z tego sprawę. Warszawa cierpiała i jako miasto została zrównana z ziemią. Odbudowa jej trwała latami i kosztowała ogromnego wysiłku ogromnej ilości osób. Jest w Warszawie takie szczególne miejsce, które swoje początki ma po 1945 r mowa tu o tzw. Kopcu Powstania Warszawskiego. Jest to sztuczne wzniesienie znajdujące się na Czerniakowie w warszawskiej dzielnicy Mokotów.

Sypanie kopca zaczęło się po 1945 r. zwożąc na Czerniaków gruz ze zniszczonych warszawskich budynków. Był jednym z czterech tego typu miejsc na terenie miasta.

Sam pomysł usypania z gruzów miasta kopca pojawił się już w 1945 r i jego pomysłodawcą był Stanisław Gruszczyński- architekt z Biura Odbudowy Stolicy.

Kopiec miał się znajdować początkowo na Powiślu, następnie był pomysł na ulice Grzybowską. Miał się nazywać m.in.: „ Pomnik Zburzonej Warszawy”, Grób Warszawy” czy „Kopiec Wolności”.

Jeszcze w latach 60-tych XX wieku na kopiec wjeżdżały śmieciarki. Stąd miejsce to nie było kojarzone z oddaniem hołdu czy miejscem pamięci historycznej. Nazywana była „ Zwałka”, „Śmieciarka’ a nawet „Góra Śmieci”.

Kopiec zaczyna pełnić funkcję pamięci historycznej

Około 1998 r. (dopiero!) środowisko Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej z inicjatywy ppłk. Eugeniusza Ajewskiego ps. ”Kotwa”  zaproponowano uporządkowanie kopca i nazwanie go „Kopcem Pamięci Narodowej”. Po dyskusjach, 24 marca 2004 r.(!) ustalono, że miejsce będzie nosić nazwę „Kopiec Powstania Warszawskiego”. Niesamowite ile czasu zajęły te ustalenia. Dopiero z okazji 60 rocznicy wybuchu powstania warszawskiego uporządkowano jego szczyt i zbudowano schody.

Wielki monument symbolu Polski Walczącej

Wreszcie na pięknej, nowej kostce zainstalowano kilkumetrowy symbol Polski Walczącej. Monument został zaprojektowany przez żołnierza Armii Krajowej, tego samego, ppłk. Eugeniusza Ajewskiego. Po dwóch stronach umieszczono dwie tablice pamiątkowe. Pierwsza jest poświęcona żołnierzom Armii Krajowej, powstańców warszawskich i mieszkańców Warszawy pomordowanych i poległych w latach okupacji niemieckiej a druga tablica jest poświęcona twórcy monumentu. Na szczyt prowadzą schody, które od sierpnia 2004 noszą nazwę alei Godziny W.

Co roku 1 sierpnia o godzinie 21:00, na kopcu odbywają się uroczystości, w trakcie których zapalane jest ognisko, ogniem przyniesionym przez sztafetę pokoleń z Grobu Nieznanego Żołnierza. Ognisko płonie przez 3 dni.